3-miesięczny okres wyczekiwania na zasiłki opiekuńczy i macierzyński

Od 1 stycznia 2020 roku zacznie obowiązywać okres wyczekiwania na zasiłki opiekuńczy i macierzyński. Będą też zamiany dotyczące nowych okresów zasiłkowych. Obie propozycje zostały zapisane w przyjętym przez rząd Wieloletnim Planie Finansowym Państwa (WPFP).

Czym jest okres wyczekiwania?

Do tej pory  okres wyczekiwania dotyczył jedynie wynagrodzenia lub zasiłku chorobowego. W przypadku pracownika trwa on 30 dni, a zleceniobiorcy – 90 dni. Oznacza to, że pracownik lub zleceniobiorca muszą nieprzerwanie podlegać ubezpieczeniu chorobowemu odpowiednio przez 30 lub 90 dni. Dopiero od kolejnego dnia nabywają prawo do świadczenia chorobowego.

Przykład nr 1

Pan Jan jest zatrudniony w firmie ALFA od 17 stycznia 2019 r. 10 lutego 2019 r. przyniósł swojemu pracodawcy zwolnienie lekarskie na okres od 10 do 19 lutego 2019 r. (10 dni). W związku z tym, że Pan Jan nie podlegał nieprzerwanie ubezpieczeniu chorobowemu przez okres 30 dni wynagrodzenie za czas choroby otrzyma jedynie za 3 dni (okres od 17 do 19 lutego 2019 r.).  7 dni pracodawca uzna jako nieobecność usprawiedliwioną niepłatną.

Od zasady stosowania okresu oczekiwania są jednak dwa wyjątki. Okres wyczekiwania nie ma zastosowania wśród pracowników, którzy mają udokumentowane 10 lat składkowych (czyli przez 10 lat mieli odprowadzane składki społeczne), a także wśród absolwentów, którzy po zakończeniu edukacji w ciągu 90 dni podjęli pracę.

Zleceniobiorcy będą czekać aż pół roku

WPFP zakłada, że od nowego roku okres wyczekiwania będzie obowiązywał również w przypadku zasiłków opiekuńczego i macierzyńskiego. W przypadku pracowników etatowych będzie trwał 90 dni, a zleceniobiorców aż 180 dni. Dotychczas w przypadku ustalania praw do obu świadczeń okres wyczekiwania nie miał zastosowania.

Drastycznie zmiany mają dotknąć również przepisów dotyczących ustalania prawa do nowego okresu zasiłkowego. Przypomnijmy, że obecnie pracownik ma prawo pobierać zasiłek chorobowy przez 182 dni, które stanowią maksymalną długość jednego okresu zasiłkowego. Od 183 dnia pracownik może starać się o wypłatę świadczenia rehabilitacyjnego.  Nowy okres zasiłkowy powstaje jeśli kolejne niezdolności do pracy są spowodowane inną chorobą, a między poszczególnymi okresami zasiłkowymi wystąpiła choćby jednodniowa przerwa.

WPFP wprowadza zasadę, w świetle której powstanie prawa do nowego okresu zasiłkowego nastąpi tylko w przypadku, gdy ponowne zachorowanie nastąpi po upływie 90 dni od zakończenia poprzedniej niezdolności do pracy.

Podziel się wpisem!

Share on facebook
Opublikuj na Facebook
Share on twitter
Opublikuj na Twitter
Share on linkedin
Opublikuj na LinkedIn
Share on pinterest
Opublikuj na Pinterest